Biurokracja rolna w UE i w państwach członkowskich to potwór stworzony przez samych siebie. Rolnicy i wszelkiego rodzaju urzędnicy rolni tak głośno i regularnie nawołują do »redukcji biurokracji«, że przeciętny konsument mediów dawno już przyswoił sobie obraz UE jako złego biurokratycznego chłopca. Jednak sedno sprawy polega na tym, że to sam sektor rolny stworzył i od tego czasu tuczy tego potwora.

Biurokracja kocha swoje rutyny – i zapobiega spóźnionym zmianom
Jak każda biurokracja, również biurokracja rolna, która rozwijała się przez dziesięciolecia, czerpie swoją legitymację z administracyjnego opanowania złożonych interwencji rynkowych, takich jak dotacje czy regulacje kwotowe. Dlatego zasadniczo nie jest zainteresowana bardziej elastycznymi procesami i prostymi instrumentami. Z tego powodu biurokracja rolna broni swoich obszarów kompetencji, takich jak doradztwo w zakresie pestycydów, zamiast promować systemy upraw, które zapewniają różnorodność biologiczną i są mniej podatne na szkodniki i zdarzenia szkodliwe. Zmiany może akceptować tylko tak długo, jak długo wymagają one nowych zasobów administracyjnych.

nature solidarity wskazuje na problem: udowadniamy, jak na poziomie europejskim i krajowym własny interes różnych instytucji sprawia, że sektorem rolnym nie kierują nowe, mało biurokratyczne i przyjazne dla środowiska mechanizmy rynkowe, lecz nadal dominują biurokratyczne rutyny, utrzymując destrukcyjny status quo.